Tut Kelepçe

Bu şehrin köprülerinden aşağı, ta belime kadar sarktım;kelepçe fabrikalarına bakan pencerelerinden baktım.Tozlu topraklı esnaf lokantalarının -Yıldızlar Lokantası biri- yemeklerini tattım.Yağmurlarda elimi başımın üzerine tutarak kaçtım.Uzaklardan gelen bando sesleri eşliğinde en trajik kahkahaları ben attım. 

ARTificial

parmak hesabı; içimden sana kadar saydım.

∞: eternity

Açık radyodan hava  raporu veriliyor: “Meteoroloji Genel Müdürlüğü’nden verilen bilgiye göre kuzey kesimleri parçalı bulutlu, yer yer yağışlı diğer yerler açık geçecek. İstanbul…” Hava kapalı ve bu hoşuma gidiyor. “Benim düşlerim, sizin uyanıklığınız gibidir… Benim belleğim, bayım, bir çöp yığını gibidir.” diyor ya Funes…  “Adlarımızın kafiyeli olması…” diye başlayan bir cümleyi, bizden başka kimsenin olmadığı bir salonda bir kız arkadaşla izlediğim bir film sonrası,  yine aynı kız arkadaşa söylediğimi çok sonra anımsadım. Seviyor, sevmiyor; Funes her ağacın her yaprağını hatırlıyor.